O kinie

Film i kino to moim zdaniem - cytując w sposób poważny "Misia" - najważniejsza ze sztuk. Jednocześnie sztuka filmowa to dla mnie głównie Woody Allen, którego uważam za najwybitniejszego reżysera i bardzo dobrego aktora komediowego. Starsze filmy Allena ("Manhattan", "Annie Hall", "Mężowie i żony" czy "Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie...") mogę oglądać zawsze i zawsze będą mnie fascynować. Woody Allen jest dla mnie punktem odniesienia w kinie.

Bardzo lubię Quentina Tarantino, Roberta Rodrigueza i innych autorów krwawego kina na poziomie. Uważam Pulp Fiction i Kill Bill za jedne z najlepiej zrobionych filmów w historii kina, kapitalnie opowiedzianych. Z formą dalece wykraczającą poza tradycyjne kino.

Jestem absolutnym i nieuleczalnym fanem "Gwiezdnych Wojen", oczywiście tej trylogii późniejszej, kręconej wcześniej. Zwłaszcza "Imperium kontratakuje" zasługuje na pochwałę za to, że udało się efekty specjalne w filmie SF schować daleko za opowieść i obrazy.

Nie lubię, ale doceniam talent Pedro Almodovara. Dla mnie jest to reżyser zbyt krzykliwy i kolorowy - choć uważam, że z Allenem łączy go to, że chce opowiadać o kłopotach swojej młodości w sposób często komiczny. Ważna postać kina współczesnego, choć nie mój bohater.

Fantastycznie bawię się na wcześniejszych filmach Kevina Smitha - zwłaszcza na "Clerks", "W pogoni za Amy" i "Dogmie". W tych filmach jest absolutnym mistrzem dialogów.

Robi na mnie wrażenie kino monumentalne - na przykład "Władca Pierścieni", ale także do tego grona zaliczam film Wernera Herzoga "Aguirre - gniew boży".

Nie będę oryginalny, jak powiem, że Stanisław Bareja jest dla mnie absolutnie reżyserem kultowym, niesamowitym, z największym w historii polskiego kina poczuciem humoru absurdalnego, choć niegdyś w Polsce rzeczywistego.

Trudno wymieniać wszystkich reżyserów, czy wszystkie filmy, które zostają w pamięci. Cenię Jima Jarmuscha (choć nie zawsze go rozumiem), uwielbiam "Hair" Milosa Formana, polskie "Kroll" i "Psy" Pasikowskiego są dla mnie ewenementem - że w kraju przełomu systemowego można w debiucie zrobić tak dobre filmy sensacyjne.

O kinie mógłbym do znudzenia... Może kiedyś napiszę książkę? ;-)